گفتوگو با پري زنگنه
به بهانه آخرين فعاليتهايش
: استقبال زنان از كلاسهاي آواز بالاست
اگر بخواهيم در ميان خوانندگان زن امروز ايران از خوانندهاي ياد كنيم كه بيشترين سهم را در احياي آوازهاي فولكلوريك و فراموششده اين سرزمين داشته، ميبايست از پري زنگنه نام ببريم.
زنگنه با خواندن ترانههاي ماندگاري چون <شكار آهو>، <رشيدخان>، <دي بلال>، <آي ليلي>، <مستم مستم>، <دو به دو>، <بارون بارونه>، <اسمر اسمر>، <قد بلند> و ... جايگاه خود را به عنوان خوانندهاي تاثيرگذار در موسيقي امروز ايران تثبيت كرده است. وي در عين حال به دنبال تصادفي كه سيوچند سال قبل برايش رخ داد، به نگارش درباره زندگي نابينايان و دغدغهها و خواستههاي آنها علاقهمند شد كه حاصل آن به زودي در كتابي با عنوان <وقتي خورشيد به دلها ميتابد> منتشر ميشود. پري زنگنه ماه بعد هم در شيراز كنسرت ميدهد و درباره نابينايان سخنراني ميكند. با او درباره آخرين فعاليتهايش به گفتوگو نشستهايم.
در آخرين كتابتان هم به نابينايان پرداختهايد. اين كتاب در چه مرحلهاي قرار دارد و اصولا انگيزهتان از پرداختن به اين قشر چيست؟
اين كتاب كه حروفچيني آن بهتازگي به پايان رسيده و <وقتي خورشيد به دلها ميتابد> نام دارد، درحقيقت درباره زندگي نابينايان و همچنين وضعيت خودم است. كتاب راجع به نابينايي و نابينايان ايران و جهان است و در آن به سرنوشت تمام نابينايان خصوصا نابينايان موفق، تاريخچه نابينايان، مدارس نابينايان در دنيا و خاطرات زندگي خودم از نابينايي پرداختهام. اين كتاب بالغ بر 400 صفحه خواهد بود و احتمالا <كتابسرا> آن را منتشر خواهد كرد. به هر حال من در عرصه خوانندگي به عنوان يك نابينا فعاليت دارم و خود را نماينده طيف گسترده نابينايان در عرصه موسيقي و آواز ميدانم.
اين كتاب چه زماني منتشر ميشود؟
فكر ميكنم تا 3 ماه ديگر به لطف وزارت ارشاد منتشر شود، چون درصدد ارسال آن به ارشاد براي دريافت مجوز هستيم.
گويا پيش از اين هم مشغول نگارش كتابي درباره هنر آواز بوديد. آن كتاب به كجا رسيد؟
اين كتاب در حقيقت كتاب دوم من است كه هماكنون نيمي از نگارش آن به پايان رسيده است. عنوان موقتي آن <من و آواز> يا <شما هم با من آواز بخوانيد> است. كتاب در مورد سرگذشت هنرستان عالي موسيقي، پايههاي موسيقي كلاسيك در ايران، اولين خوانندگان كلاسيك غربي و تجربيات خودم روي صحنه است.
فعاليتهايتان در كاشان در چه مرحلهاي قرار دارد؟
من مدام به كاشان سر ميزنم، چون منزل پدريام در كاشان است. ماهي يك بار به اين شهر ميروم و از مادرم ديدن ميكنم. در اين شهر انجمني هست به نام <انجمن جوانان سهراب سپهري.> خانهاي قديمي در كاشان بود متعلق به حاجآقا احسان از مردان خوشنام اين شهر كه اين خانه در اختيار اين انجمن قرار گرفته. اعضاي اين انجمن بدون هرگونه چشمداشت مالي فعاليت ميكنند. در اين انجمن كلاسهاي تئاتر، سفالگري، خطاطي و... برپا ميشود و قسمتي هم به موزه شاعر بزرگ منوچهر شيباني اختصاص دارد. همچنين بخشي از اين فضا اقامتگاهي تفريحي براي گردشگران است. در بازديدهايم از كاشان به جامعه نابينايان اين شهر سر ميزنم.
آيا در آينده كنسرتي برپا خواهيد كرد؟
ماه آينده يك برنامه آواز در تالار حافظ شيراز دارم. در حقيقت اين برنامه شامل موسيقي و آموزش به نابينايان است كه در قالب سخنراني برپا ميشود. ما قصد داريم از طريق موسيقي هنر صحيح را اشاعه دهيم. بعد از آن هم ممكن است به بوشهر برويم و برنامهاي براي نابينايان آن خطه برگزار كنيم.
فعاليت زنان ايراني را در عرصه موسيقي چگونه ميبينيد؟
با وجود محدوديتهاي بسيار بر سر راه موسيقي زنان، استقبال زنان از كلاسهاي آواز بالاست. به هر حال كشور ما به جهت اقليمهاي مختلف، موسيقي غنياي دارد و يكي از مهمترين مراكز موسيقي در جهان است. فعاليت زنان در موسيقي ايران هم تا امروز پربار بوده است و ادامه دارد.
تنها اگر به خلوت رویا نشسته ام